pustoszowate
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych; w systematyce oznaczana jako Ptinidae.
Odmiana: Rzeczownik.
ŹRÓDŁOSŁÓW
Najnowsze znaczenia słów
Krótko, jasno i ciekawie. Wszystkie opracowania są rozwinięte. Materiały słownikowe i historia AI są dostępne uprawnionej redakcji.pustosłowie
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Książkowo: posługiwanie śę wieloma zbędnymi słowami, które ńe wnoszą istotnej treści do wypowiedzi; także wypowiedź pozbawiona treści. Przykładem pustosłowia jest długa mowa, która ńe przekazuje żadnej konkretnej informacji.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju nijakiego.
pustoszeć
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Tracić mieszkańców (ludzi bądź zwierzęta) lub zawartość, nierzadko za sprawą zniszczeń albo ńesprzyjających warunków.
Odmiana: Czasownik.
pustorożny
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Rzadko: taki, który ma cechy pustorogich — ssaków parzystokopytnych, których rogi rosną przez całe życie i są osadzone na wyrostkach kostnych.
Odmiana: Przymiotnik.
pustostan
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Mieszkanie lub dom, w którym ńkt ńe mieszka, często zniszczone i wymagające remontu.
- Osoba wiodąca egzystencję wolną od głębszych przemyśleń, wyższych wartości i celu.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
pustoszyć
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Niszczyć i wyludniać jakiś teren, czyniąc go pustkowiem, np. wojna pustoszy wsie.
- Opróżniać jakieś pomieszczenie lub obszar z dóbr, zwykle używając przemocy, np. pustoszyć spiżarnię.
- Znacznie pogarszać funkcjonowanie lub stan organizmu albo jego części.
Odmiana: Czasownik.
pustoszyciel
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Osoba, która na danym obszarze bądź w konkretnym miejscu wywołuje rozległe zniszczenia, nierzadko przyczyniając śę tym samym do jego wyludnienia.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
pustorożec
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Przedstawiciel nadrodziny pustorogich — grupy ssaków parzystokopytnych obejmującej m.in. widłoroga, kozę, bawołu, koziorożca i owcę.
- Przedstawiciel rodziny krętorogich, zwanych też wołowatymi.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
pustoszowaty
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Taki, który ma cechy pustoszowatych, rodziny chrząszczy.
Odmiana: Przymiotnik.
pustorogi
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Taki, który ma cechy pustorogich, rodziny ssaków.
Odmiana: Przymiotnik.
pustkowie
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Obszar ńezamieszkany, dziki i ńezagospodarowany, pozbawiony oznak ludzkiego życia.
- Książkowo: zamknięte pomieszczenie pozbawione ludzi lub przedmiotów, pustka.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju nijakiego.
pustogłowie
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Cecha osoby uznawanej za wyjątkowo głupią, często mimo jej odmiennego mniemania o sobie; także bezmyślność, lekkomyślność oraz brak wiedzy i wykształcenia.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju nijakiego.
pustogłów
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Osoba bezmyślna, niepoważna i lekkomyślna; w tym sensie wyraz przestarzały.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
pustogłowy
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Taki, który postępuje lekkomyślnie i bezmyślnie; określenie kogoś, kogo mówiący uważa za niezbyt mądrego.
Odmiana: Przymiotnik.
pustkowski
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Dotyczący Pustkowa lub Pustkowa — miejscowości o takiej nazwie; przymiotnik tworzony od nazwy miejscowej.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
Pustków
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Wieś położona w Polsce; nazwa kilku miejscowości.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego.
pustelnik
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Osoba, która z własnego wyboru żyje w odosobnieniu, poświęcając śę modlitwie, pokucie i kontemplacji; w tradycji chrześcijańskiej często święty lub asceta. Przykładem są średniowieczni pustelnicy żyjący w eremach.
- Członek zakonu o regule pustelniczej.
- Przenośnie: osoba lubiąca samotność i stroniąca od ludzi; odludek.
- Skorupiak morski, który jako schronienia używa pustych muszli ślimaków. Bywa nazywany krabem pustelnikiem lub rakiem pustelnikiem.
- Ptak z rodziny kolibrowatych, koliber z rodzaju Phaethornis.
- Pająk z gatunku pustelnik brunatny.
- Nazwisko.
Odmiana: Rzeczownik.
pustelnia
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Odosobnione miejsce, w którym z własnego wyboru mieszka pustelnik, oddający śę modlitwie, kontemplacji i ascezie; zwykle niewielka budowla lub wydzielone miejsce w klasztorze.
- Miejsce odosobnione, zamieszkiwane przez członków zakonu o regule pustelniczej.
- Miejsce pobytu osoby żyjącej samotnie i stroniącej od ludzi; w przenośni również jej siedziba.
- Pawilon architektoniczny w ogrodzie lub parku, służący do wypoczynku na uboczu.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju żeńskiego.
pustelnikowce
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Infrarząd skorupiaków z rzędu dziesięcionogów; miękkoodwłokowe.
Odmiana: Rzeczownik.
puste
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Dawniej: puste naczynie; dziś wyraz używany tylko w związkach frazeologicznych, np. „przelewać z pustego w próżne”.
- Forma liczby mnogiej rodzaju żeńskiego przymiotnika „pusty”, np. puste butelki.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju nijakiego.
pustelniczka
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Kobieta prowadząca życie w samotności, które poświęca pokucie i kontemplacji, nierzadko należąca do zakonu o regule pustelniczej; pustelnica.
- Przenośnie: samotnica, kobieta stroniąca od towarzystwa.
- Przestarzale: pustelnica.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju żeńskiego.
pustelnica
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Kobieta, która z własnego wyboru żyje w odosobnieniu, oddając śę modlitwie, kontemplacji i pokucie; często członkini zakonu o regule pustelniczej.
- Kobieta stroniąca od ludzi i żyjąca w samotności; w przenośni: samotniczka.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju żeńskiego.
pustelniczy
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Taki, który dotyczy pustelnika lub pustelnictwa albo jest dla nich typowy; np. pustelniczy tryb życia, pustelnicza izba.
- Taki, który dotyczy pustelni lub jest dla niej charakterystyczny.
- Przenośnie: samotny, skryty.
Odmiana: Przymiotnik.
pustelnikowiec
OPRACOWANIE AI — DO SPRAWDZENIA PRZEZ REDAKCJĘ
ZNACZENIE
- Skorupiak z infrarzędu pancerzowców i rzędu dziesięcionogów o miękkim odwłoku.
Odmiana: Rzeczownik.