Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie, utrzymująca śę dzięki grawitacji. Przykładem jest atmosfera ziemska, w której zachodzą zjawiska pogodowe.
Powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie lub ograniczoną przestrzeń, np. duszna atmosfera w sali.
Nastrój, klimat psychiczny panujący w jakimś środowisku, miejscu lub okolicznościach, np. przyjazna atmosfera w pracy.
Jednostka miary ciśnienia, np. atmosfera fizyczna równa 101325 paskalom.
atmosferyForma rzeczownika „atmosfera”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | atmosfera | atmosferyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | atmosferze | atmosferom |
| Biernikkogo? co? | atmosferę | atmosferyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | atmosferą | atmosferami |
| Miejscownikw kim? w czym? | atmosferze | atmosferach |
| Odchodnikod kogo? czego? | atmosferyobecna forma | atmosfer |
| WołajnikTy... | atmosfero | atmosferyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: atmosfery
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.