Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Instrument perkusyjny należący do membranofonów: walec rezonansowy z rozpiętą membraną, uderzany dłońmi lub pałkami.
Potocznie, żartobliwie o małym dziecku.
Potocznie, pejoratywnie o brzuchu, zwłaszcza dużym.
Obracający śę walec stanowiący element rozmaitych maszyn i urządzeń, jak np. bęben pralki.
Cylindryczna lub wieloboczna część budowli stanowiąca podstawę kopuły.
Kamienny blok o cylindrycznym kształcie, wchodzący w skład trzonu kolumny.
bębenForma rzeczownika „bęben”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | bębenobecna formabębenobecna forma | bębnybębny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | bębnowibębnowi | bębnombębnom |
| Biernikkogo? co? | bębenobecna formabębna | bębnybębny |
| Narzędnikkim? czym? | bębnembębnem | bębnamibębnami |
| Miejscownikw kim? w czym? | bębniebębnie | bębnachbębnach |
| Odchodnikod kogo? czego? | bębnabębna | bębnówbębnów |
| WołajnikTy... | bębniebębnie | bębnybębny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: bęben
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.