bazylikę

Kościół chrześcijański zbudowany na planie prostokąta, wielonawowy, w którym nawa główna jest wyższa i szersza od naw bocznych, ma własny dach oraz okna umieszczone ponad dachami naw bocznych; w odróżnieniu od kościoła halowego. Przykładem jest romańska bazylika trójnawowa.

Tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom, związany z określonymi szczególnymi przywilejami; także kościół mający ten tytuł. Wyróżnia śę m.in. bazylikę mniejszą.

W starożytnym Rzymie: hala sądowo-targowa na forum albo duża sala w pałacu, którą kolumny dzielą na nawy.

W starożytnej Grecji: wielka hala na ateńskiej agorze, służąca jako miejsce posiedzeń sądowych i zebrań publicznych.