BOJAŹŃ
Uczucie strachu, obawy lub niepokoju wobec czegoś zagrażającego; wyraz książkowy.
W religii: uczucie nabożnej czci połączone z lękiem wobec Boga.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Uczucie strachu, obawy lub niepokoju wobec czegoś zagrażającego; wyraz książkowy.
W religii: uczucie nabożnej czci połączone z lękiem wobec Boga.
bojaźńForma rzeczownika „bojaźń”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | bojaźńobecna forma | bojaźnie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | bojaźni | bojaźniom |
| Biernikkogo? co? | bojaźńobecna forma | bojaźnie |
| Narzędnikkim? czym? | bojaźnią | bojaźniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | bojaźni | bojaźniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | bojaźni | bojaźni |
| WołajnikTy... | bojaźni | bojaźnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: bojaźń
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.