Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Laska alpinistyczna ze stalową głowicą i kolcem, używana do rąbania stopni w śniegu i lodzie oraz do asekuracji podczas wspinaczki.
Dawna broń drzewcowa obuchowo-sieczna: niewielka siekierka osadzona na długim trzonku, zakończona z tyłu tępo lub ostro, używana do rozbijania zbroi przeciwnika.
Ludowy flet czeski lub węgierski.
czekanForma rzeczownika „czekan”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | czekanobecna forma | czekany |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | czekanowi | czekanom |
| Biernikkogo? co? | czekanobecna forma | czekany |
| Narzędnikkim? czym? | czekanem | czekanami |
| Miejscownikw kim? w czym? | czekanie | czekanach |
| Odchodnikod kogo? czego? | czekana | czekanów |
| WołajnikTy... | czekanie | czekany |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | czekanu |
Zobacz, w jakich słowach występuje: czekan
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.