Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dokument wystawiony w przewidzanej prawem formie, zawierający skierowane do banku polecenie wypłacenia wskazanej osobie lub okazicielowi oznaczonej kwoty ze środków wystawcy.
Dokument uprawniający do otrzymania towaru lub skorzystania z usługi bezpłatnie albo ze zniżką, np. czek paliwowy lub hotelowy.
czekuForma rzeczownika „czek”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | czek | czeki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | czekowi | czekom |
| Biernikkogo? co? | czek | czeki |
| Narzędnikkim? czym? | czekiem | czekami |
| Miejscownikw kim? w czym? | czekuobecna forma | czekach |
| Odchodnikod kogo? czego? | czekuobecna forma | czeków |
| WołajnikTy... | czekuobecna forma | czeki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: czeku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.