CZUĆ
Odbierać wrażenia za pomocą zmysłów, zwłaszcza dotyku i węchu, oraz uświadamiać sobie doznania cielesne, takie jak ból, ciepło czy głód.
Doznawać uczuć i przeżyć wewnętrznych, takich jak lęk, radość czy wdźęczność.
Przeczuwać coś lub domyślać śę czegoś, uświadamiając sobie na przykład czyjąś obecność albo nadchodzące wydarzenie.
Dobrze rozumieć coś intuicyjnie, na przykład muzykę, taniec lub sztukę.
Wydzielać jakiś zapach, zwłaszcza nieprzyjemny; w konstrukcji nieosobowej mówi śę, że coś lub kogoś czuć czymś, np. czuć stęchlizną.
Dawać śę zauważyć lub rozpoznać jako coś o określonych cechach, np. w czyimś głosie czuć napięcie, a kogoś czuć oszustem.
Mieć jakieś samopoczucie lub świadomość własnego stanu fizycznego bądź psychicznego; w formie czuć śę, np. czuć śę dobrze.
Dawniej, w staropolszczyźnie: czuwać, pilnować.
Regionalnie, na Bukowinie: śmierdzieć.
Regionalnie, we Lwowie: słyszeć.

GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.