CZUJ
Potocznie: zdolność przewidywania lub wyczuwania czegoś, oparta na intuicji; zwykle w wyrażeniu „mieć czuja”.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: zdolność przewidywania lub wyczuwania czegoś, oparta na intuicji; zwykle w wyrażeniu „mieć czuja”.
Nazwisko.
czujówForma rzeczownika „czuj”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | czujczuj | czujeCzujowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | czujowi | czujom |
| Biernikkogo? co? | czuja | czuje |
| Narzędnikkim? czym? | czujem | czujami |
| Miejscownikw kim? w czym? | czuju | czujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | czuja | czujówobecna formaczui |
| WołajnikTy... | czuju | czujeCzujowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: czujów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.