Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która trwale zatraciła normy moralne i poczucie godności; zwyrodnialec.
Potocznie: zboczeniec.
Osoba, którą na skutek wieloletniego nałogu chemicznego spotkało całkowite wyniszczenie.
W łowiectwie: zwierzę, którego wygląd odbiega od pozostałych przedstawicieli gatunku.
degeneracieForma rzeczownika „degenerat”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | degenerat | degeneraci |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | degeneratowi | degeneratom |
| Biernikkogo? co? | degenerata | degeneratów |
| Narzędnikkim? czym? | degeneratem | degeneratami |
| Miejscownikw kim? w czym? | degeneracieobecna forma | degeneratach |
| Odchodnikod kogo? czego? | degenerata | degeneratów |
| WołajnikTy... | degeneracieobecna forma | degeneraci |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | degeneraty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: degeneracie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.