DEMENCJA
Chorobowy, zwykle postępujący spadek sprawności intelektualnej — pamięci, myślenia i orientacji — spowodowany zmianami lub uszkodzeniem mózgu. Przykładem jest demencja starcza.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Chorobowy, zwykle postępujący spadek sprawności intelektualnej — pamięci, myślenia i orientacji — spowodowany zmianami lub uszkodzeniem mózgu. Przykładem jest demencja starcza.
demencjąForma rzeczownika „demencja”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | demencja | demencje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | demencji | demencjom |
| Biernikkogo? co? | demencję | demencje |
| Narzędnikkim? czym? | demencjąobecna forma | demencjami |
| Miejscownikw kim? w czym? | demencji | demencjach |
| Odchodnikod kogo? czego? | demencji | demencjidemencyj |
| WołajnikTy... | demencjo | demencje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: demencją
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.