DEMOLKA
Potocznie: celowe niszczenie mienia, zwłaszcza pomieszczeń, oraz efekt takiego niszczenia; także rozróba.
Środowiskowo: bójka, bijatyka.
Środowiskowo, w mowie przestępców: napad na mieszkanie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: celowe niszczenie mienia, zwłaszcza pomieszczeń, oraz efekt takiego niszczenia; także rozróba.
Środowiskowo: bójka, bijatyka.
Środowiskowo, w mowie przestępców: napad na mieszkanie.
demolkachForma rzeczownika „demolka”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | demolka | demolki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | demolce | demolkom |
| Biernikkogo? co? | demolkę | demolki |
| Narzędnikkim? czym? | demolką | demolkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | demolce | demolkachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | demolki | demolek |
| WołajnikTy... | demolko | demolki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: demolkach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.