DRAŃ
Osoba postępująca nieetycznie i zasługująca na potępienie; zwykle mężczyzna, określany jako podły, nikczemny lub przewrotny. Słowo nacechowane pejoratywnie, używane potocznie, np. „Ten drań znowu wszystkich oszukał”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba postępująca nieetycznie i zasługująca na potępienie; zwykle mężczyzna, określany jako podły, nikczemny lub przewrotny. Słowo nacechowane pejoratywnie, używane potocznie, np. „Ten drań znowu wszystkich oszukał”.
draniuForma rzeczownika „drań”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | drań | dranie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | draniowi | draniom |
| Biernikkogo? co? | drania | dranidraniów |
| Narzędnikkim? czym? | draniem | draniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | draniuobecna forma | draniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | drania | dranidraniów |
| WołajnikTy... | draniuobecna forma | dranie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | dranie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: draniu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.