DWUTLENEK
Związek chemiczny, którego cząsteczka składa śę z jednego atomu pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu; przykładem jest dwutlenek węgla.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Związek chemiczny, którego cząsteczka składa śę z jednego atomu pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu; przykładem jest dwutlenek węgla.
dwutlenkiForma rzeczownika „dwutlenek”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dwutlenek | dwutlenkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dwutlenkowi | dwutlenkom |
| Biernikkogo? co? | dwutlenek | dwutlenkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | dwutlenkiem | dwutlenkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dwutlenku | dwutlenkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dwutlenku | dwutlenków |
| WołajnikTy... | dwutlenku | dwutlenkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dwutlenki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.