DŹĘKCZYNNO-BŁAGALNY
Grzecznościowa forma wyrażania wdźęczności, używana przy okazywaniu uznania lub podźękowania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Grzecznościowa forma wyrażania wdźęczności, używana przy okazywaniu uznania lub podźękowania.
Wdźęczność i słowo „dźękuję” tworzą wibrację serca i duszy. Prawdziwe dźękowanie rodzi śę z serca i jest odpowiedzią na otrzymany dar. Dźękczynienie jednocześnie otwiera serce i nastawia człowieka na kolejne dary i dobro, dlatego wdźęczność działa w dwóch kierunkach – pozwala dostrzegać to, co już zostało otrzymane, i przyciąga to, czego pragnie serce.
Dźękczynienie jest bramą do obfitości i ma wsobie wdźęk.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu DZIĘK / DŹĘK.
DZIĘKCZYNNO-BŁAGALNYForma gramatyczna hasła „dziękczynny”: adja.
Zobacz, w jakich słowach występuje: dźękczynno-błagalny
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.