EON
Wiek lub era; długi okres w dziejach.
Jednostka czasu największa w dziejach Ziemi, która dzieli śę na ery.
Istota pośrednicząca pomiędzy stwórcą a stworzeniem w gnostycyzmie.
Występuje w 1 słowniku
eony
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 12 form tego słowa.
EON
eonyForma rzeczownika „eon”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | eoneon | eonyobecna formaeoni |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | eonowieonowi | eonomeonom |
| Biernikkogo? co? | eoneona | eonóweonyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | eonemeonem | eonamieonami |
| Miejscownikw kim? w czym? | eonieeonie | eonacheonach |
| Odchodnikod kogo? czego? | eonueona | eonóweonów |
| WołajnikTy... | eonieeonie | eonyobecna formaeoni |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: eony
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.