Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawna osada obronna, zwykle położona w trudno dostępnym miejscu i otoczona wałami oraz fosą; ośrodek władzy lokalnej, a od XIV w. także warowna siedziba księcia lub starosty. Przykładem jest wczesnośredniowieczny gród słowiański.
Miasto; określenie podniosłe lub przestarzałe, np. gród Kopernika.
Historyczny rodzaj usługi wykonywanej przy budowie zamku.
Dawna instancja sądowa dla szlachty.
grodówForma rzeczownika „gród”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | gród | grody |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | - | grodom |
| Biernikkogo? co? | gród | grody |
| Narzędnikkim? czym? | grodem | grodami |
| Miejscownikw kim? w czym? | grodzie | grodach |
| Odchodnikod kogo? czego? | grodu | grodówobecna forma |
| WołajnikTy... | grodzie | grody |
Zobacz, w jakich słowach występuje: grodów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.