Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Żywe stworzenie, zwłaszcza człowiek lub zwierzę.
Twór nierzeczywisty, mający cechy ludzkie lub zwierzęce, np. istota nadprzyrodzona.
To, co jest w czymś zasadnicze i podstawowe; sedno sprawy, np. istota problemu.
Osobowość, charakter; ogół cech stanowiących o byciu kimś lub czymś.
istocieForma rzeczownika „istota”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | istota | istoty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | istocieobecna forma | istotom |
| Biernikkogo? co? | istotę | istoty |
| Narzędnikkim? czym? | istotą | istotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | istocieobecna forma | istotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | istoty | istot |
| WołajnikTy... | istoto | istoty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: istocie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.