JAŹŃ
Świadomość własnej osobowości; także jeden z elementów osobowości w psychoanalizie.
W psychologii głębi: archetyp symbolizujący doskonałość człowieka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Świadomość własnej osobowości; także jeden z elementów osobowości w psychoanalizie.
W psychologii głębi: archetyp symbolizujący doskonałość człowieka.
jaźniForma rzeczownika „jaźń”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | jaźń | jaźnie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | jaźniobecna forma | jaźniom |
| Biernikkogo? co? | jaźń | jaźnie |
| Narzędnikkim? czym? | jaźnią | jaźniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | jaźniobecna forma | jaźniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | jaźniobecna forma | jaźniobecna forma |
| WołajnikTy... | jaźniobecna forma | jaźnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: jaźni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.