Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

karm

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KARMA

Inaczej: pokarm; KARMA / poKARM

Skutek czynów, kara, odpłata albo konsekwencja wcześniejszych działań; w religiach i filozofii indyjskiej także suma uczynków wpływająca na dalszy los człowieka.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

KARMA = K + AR + M

KK - żywyARAR - tworzyćMM - wnętrze
Opis:

KARMA / poKARM tworzy życie od środka. Karma trafia do wnętrza ciała w momencie jedzenia, następnie jest trawione dźeki czemu żyjemy. Karma jako jedzenie zasila organizm, wypełnia go i daje mu siłę do życia.

Źródłosłów słowa:ŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.KARA

KARA

Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.

Analiza morfologiczna słowa:MorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.KARA

KARA = K + AR

KK - żywyARAR - tworzy
Opis:

Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.

KARA = K + A + R

KK - żywyAA - zrobiłRR - kroki
Opis:

Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.

KARA = KA + RA

KAKA - duszaRARA - stworzyła
Opis:

Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 115 różnych form należących do 3 słów głównych.

KARM

KARMForma rzeczownika „karm”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Formy osobowe

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Forma osobowakto robi?--karmi--karmią

KARMA

KARMForma rzeczownika „karma”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

KARMIĆ

KARMForma trybu rozkazującego czasownika „karmić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-karmobecna forma-karmmykarmcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-karmże-karmmyżkarmcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?karmić
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckarmiąc
Forma bezosobowazrobionokarmiono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karmiącykarmiącakarmiącekarmiącykarmiące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karmiącemukarmiącejkarmiącemukarmiącymkarmiącym
Biernikkogo? co?karmiącegokarmiącykarmiącąkarmiącekarmiącychkarmiące
Narzędnikkim? czym?karmiącymkarmiącąkarmiącymkarmiącymikarmiącymi
Miejscownikw kim? w czym?karmiącymkarmiącejkarmiącymkarmiącychkarmiących
Odchodnikod kogo? czego?karmiącegokarmiącejkarmiącegokarmiącychkarmiących
WołajnikTy...karmiącykarmiącakarmiącekarmiącykarmiące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekarmiącyńekarmiącańekarmiąceńekarmiącyńekarmiące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekarmiącemuńekarmiącejńekarmiącemuńekarmiącymńekarmiącym
Biernikkogo? co?ńekarmiącegońekarmiącyńekarmiącąńekarmiąceńekarmiącychńekarmiące
Narzędnikkim? czym?ńekarmiącymńekarmiącąńekarmiącymńekarmiącymińekarmiącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekarmiącymńekarmiącejńekarmiącymńekarmiącychńekarmiących
Odchodnikod kogo? czego?ńekarmiącegońekarmiącejńekarmiącegońekarmiącychńekarmiących
WołajnikTy...ńekarmiącyńekarmiącańekarmiąceńekarmiącyńekarmiące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karmionykarmionakarmionekarmienikarmione
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karmionemukarmionejkarmionemukarmionymkarmionym
Biernikkogo? co?karmionegokarmionykarmionąkarmionekarmionychkarmione
Narzędnikkim? czym?karmionymkarmionąkarmionymkarmionymikarmionymi
Miejscownikw kim? w czym?karmionymkarmionejkarmionymkarmionychkarmionych
Odchodnikod kogo? czego?karmionegokarmionejkarmionegokarmionychkarmionych
WołajnikTy...karmionykarmionakarmionekarmienikarmione

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekarmionyńekarmionańekarmioneńekarmienińekarmione
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekarmionemuńekarmionejńekarmionemuńekarmionymńekarmionym
Biernikkogo? co?ńekarmionegońekarmionyńekarmionąńekarmioneńekarmionychńekarmione
Narzędnikkim? czym?ńekarmionymńekarmionąńekarmionymńekarmionymińekarmionymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekarmionymńekarmionejńekarmionymńekarmionychńekarmionych
Odchodnikod kogo? czego?ńekarmionegońekarmionejńekarmionegońekarmionychńekarmionych
WołajnikTy...ńekarmionyńekarmionańekarmioneńekarmienińekarmione

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: karm

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.