KASZTA
Szuflada z przegródkami, w której drukarz przechowuje czcionki i materiał justunkowy do ręcznego składu tekstu.
Element podpierający strop wyrobiska górniczego w kopalni; kaszt, stos.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Szuflada z przegródkami, w której drukarz przechowuje czcionki i materiał justunkowy do ręcznego składu tekstu.
Element podpierający strop wyrobiska górniczego w kopalni; kaszt, stos.
kasztąForma rzeczownika „kaszta”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kaszta | kaszty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | - | kasztom |
| Biernikkogo? co? | kasztę | kaszty |
| Narzędnikkim? czym? | kasztąobecna forma | kasztami |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | kasztach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kaszty | kaszt |
| WołajnikTy... | kaszto | kaszty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kasztą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.