KLER
Ogół duchownych danego wyznania lub kraju; duchowieństwo.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ogół duchownych danego wyznania lub kraju; duchowieństwo.
klerowiForma rzeczownika „kler”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kler | klery |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | klerowiobecna forma | klerom |
| Biernikkogo? co? | kler | klery |
| Narzędnikkim? czym? | klerem | klerami |
| Miejscownikw kim? w czym? | klerze | klerach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kleru | klerów |
| WołajnikTy... | klerze | klery |
Zobacz, w jakich słowach występuje: klerowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.