Dawniej: kuć, czyli obrabiać metal uderzeniami, zwłaszcza młotem, albo nadawać czemuś kształt przez kucie.
Występuje w 1 słowniku
KOWAĆ
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
RODZINA WYRAZÓW
KOW
Kow to sławiańskie słowo oznaczające metal. Rodzina wyrazów kow jest związana z produktami metalowymi i obróbką metali.
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄOdmiana obejmuje 99 form tego słowa.
Bezokolicznik czasownika „kować”, aspekt niedokonany. Forma przestarzała.
kować - tryb rozkazujący
kować - tryb rozkazujący z -że/-ż
kować - formy osobowe
kować - czas przeszły
co było?
kować - tryb przypuszczający
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | kowałbym | kowałbyś | kowałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | kowałabym | kowałabyś | kowałaby | - | - | - |
| Rodzaj nijaki | - | - | kowałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | kowalibyśmy | kowalibyście | kowaliby |
| Niemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | kowałybyśmy | kowałybyście | kowałyby |
kować - formy nieosobowe
| Forma | Forma |
|---|---|
| Bezokolicznikco robić? | kowaćobecna forma |
| Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąc | kowając |
| Forma bezosobowazrobiono | kowano |
kować - rzeczownik odczasownikowy
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kowanie | kowania |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kowaniu | kowaniom |
| Biernikkogo? co? | kowanie | kowania |
| Narzędnikkim? czym? | kowaniem | kowaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kowaniu | kowaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kowania | kowań |
| WołajnikTy... | - | - |
kować - rzeczownik odczasownikowy zaprzeczony
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | niekowanie | niekowania |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niekowaniu | niekowaniom |
| Biernikkogo? co? | niekowanie | niekowania |
| Narzędnikkim? czym? | niekowaniem | niekowaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | niekowaniu | niekowaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | niekowania | niekowań |
| WołajnikTy... | - | - |
kować - imiesłów czynny
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. nijaki | lm. męskoos.osoby | lm. niemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kowający | kowająca | kowające | kowający | kowające |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kowającemu | kowającej | kowającemu | kowającym | kowającym |
| Biernikkogo? co? | kowającegokowający | kowającą | kowające | kowających | kowające |
| Narzędnikkim? czym? | kowającym | kowającą | kowającym | kowającymi | kowającymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kowającym | kowającej | kowającym | kowających | kowających |
| Odchodnikod kogo? czego? | kowającego | kowającej | kowającego | kowających | kowających |
| WołajnikTy... | kowający | kowająca | kowające | kowający | kowające |
kować - imiesłów czynny zaprzeczony
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. nijaki | lm. męskoos.osoby | lm. niemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | niekowający | niekowająca | niekowające | niekowający | niekowające |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niekowającemu | niekowającej | niekowającemu | niekowającym | niekowającym |
| Biernikkogo? co? | niekowającegoniekowający | niekowającą | niekowające | niekowających | niekowające |
| Narzędnikkim? czym? | niekowającym | niekowającą | niekowającym | niekowającymi | niekowającymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | niekowającym | niekowającej | niekowającym | niekowających | niekowających |
| Odchodnikod kogo? czego? | niekowającego | niekowającej | niekowającego | niekowających | niekowających |
| WołajnikTy... | niekowający | niekowająca | niekowające | niekowający | niekowające |
kować - imiesłów bierny
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. nijaki | lm. męskoos.osoby | lm. niemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kowany | kowana | kowane | kowani | kowane |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kowanemu | kowanej | kowanemu | kowanym | kowanym |
| Biernikkogo? co? | kowanegokowany | kowaną | kowane | kowanych | kowane |
| Narzędnikkim? czym? | kowanym | kowaną | kowanym | kowanymi | kowanymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kowanym | kowanej | kowanym | kowanych | kowanych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kowanego | kowanej | kowanego | kowanych | kowanych |
| WołajnikTy... | kowany | kowana | kowane | kowani | kowane |
kować - imiesłów bierny zaprzeczony
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. nijaki | lm. męskoos.osoby | lm. niemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | niekowany | niekowana | niekowane | niekowani | niekowane |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niekowanemu | niekowanej | niekowanemu | niekowanym | niekowanym |
| Biernikkogo? co? | niekowanegoniekowany | niekowaną | niekowane | niekowanych | niekowane |
| Narzędnikkim? czym? | niekowanym | niekowaną | niekowanym | niekowanymi | niekowanymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | niekowanym | niekowanej | niekowanym | niekowanych | niekowanych |
| Odchodnikod kogo? czego? | niekowanego | niekowanej | niekowanego | niekowanych | niekowanych |
| WołajnikTy... | niekowany | niekowana | niekowane | niekowani | niekowane |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH
Zobacz, w jakich słowach występuje: kować
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.