KRĘPACJA
Uczucie wstydu lub zażenowania, które utrudnia lub uniemożliwia swobodne zachowanie; potocznie: zażenowanie, krępowanie śę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Uczucie wstydu lub zażenowania, które utrudnia lub uniemożliwia swobodne zachowanie; potocznie: zażenowanie, krępowanie śę.
krępacjiForma rzeczownika „krępacja”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | krępacja | krępacje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | krępacjiobecna forma | krępacjom |
| Biernikkogo? co? | krępację | krępacje |
| Narzędnikkim? czym? | krępacją | krępacjami |
| Miejscownikw kim? w czym? | krępacjiobecna forma | krępacjach |
| Odchodnikod kogo? czego? | krępacjiobecna forma | krępacjiobecna formakrępacyj |
| WołajnikTy... | krępacjo | krępacje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: krępacji
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.