Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Jedyny naturalny satelita Ziemi, drugie po Słońcu najjaśniejsze ciało niebieskie na niebie; widoczny głównie nocą jako srebrnożółta kula lub jej część.
Ciało niebieskie krążące wokół planety; naturalny satelita, np. księżyce Jowisza. Jedynym naturalnym satelitą Ziemi jest Księżyc.
Księżyc widziany na niebie jako świecąca tarcza lub jej fragment.
W mitologii greckiej, rzadko: bogini księżyca, utożsamiana z Selene.
W mitologii rzymskiej, rzadko: bogini księżyca, utożsamiana z Luną.
księżycachForma rzeczownika „księżyc”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | księżycksiężyc | księżyce |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | księżycowi | księżycom |
| Biernikkogo? co? | księżyc | księżyce |
| Narzędnikkim? czym? | księżycem | księżycami |
| Miejscownikw kim? w czym? | księżycu | księżycachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | księżyca | księżyców |
| WołajnikTy... | księżycu | księżyce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: księżycach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.