Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pochylać, podkurczać lub przyciągać do śiebie jakąś część ciała, zwłaszcza plecy, głowę albo nogi, tak by stała śę bardziej zwarta lub mniej widoczna.
Sprawiać, że pod wpływem jakiegoś czynnika coś śę szczelnie zwija i zamyka, zwykle liście albo kwiaty.
kulcieForma trybu rozkazującego czasownika „kulić”, 2. osoba liczby mnogiej, aspekt niedokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | - | - | kulmy | kulcieobecna forma | - |
co było?
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | kuliłbym | kuliłbyś | kuliłby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | kuliłabym | kuliłabyś | kuliłaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | kuliłoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | kulilibyśmy | kulilibyście | kuliliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | kuliłybyśmy | kuliłybyście | kuliłyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kulenie | kulenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kuleniu | kuleniom |
| Biernikkogo? co? | kulenie | kulenia |
| Narzędnikkim? czym? | kuleniem | kuleniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kuleniu | kuleniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kulenia | kuleń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńekulenie | ńekulenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńekuleniu | ńekuleniom |
| Biernikkogo? co? | ńekulenie | ńekulenia |
| Narzędnikkim? czym? | ńekuleniem | ńekuleniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńekuleniu | ńekuleniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńekulenia | ńekuleń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kulący | kuląca | kulące | kulący | kulące |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kulącemu | kulącej | kulącemu | kulącym | kulącym |
| Biernikkogo? co? | kulącegokulący | kulącą | kulące | kulących | kulące |
| Narzędnikkim? czym? | kulącym | kulącą | kulącym | kulącymi | kulącymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulącym | kulącej | kulącym | kulących | kulących |
| Odchodnikod kogo? czego? | kulącego | kulącej | kulącego | kulących | kulących |
| WołajnikTy... | kulący | kuląca | kulące | kulący | kulące |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńekulący | ńekuląca | ńekulące | ńekulący | ńekulące |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńekulącemu | ńekulącej | ńekulącemu | ńekulącym | ńekulącym |
| Biernikkogo? co? | ńekulącegońekulący | ńekulącą | ńekulące | ńekulących | ńekulące |
| Narzędnikkim? czym? | ńekulącym | ńekulącą | ńekulącym | ńekulącymi | ńekulącymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńekulącym | ńekulącej | ńekulącym | ńekulących | ńekulących |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńekulącego | ńekulącej | ńekulącego | ńekulących | ńekulących |
| WołajnikTy... | ńekulący | ńekuląca | ńekulące | ńekulący | ńekulące |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kulony | kulona | kulone | kuleni | kulone |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kulonemu | kulonej | kulonemu | kulonym | kulonym |
| Biernikkogo? co? | kulonegokulony | kuloną | kulone | kulonych | kulone |
| Narzędnikkim? czym? | kulonym | kuloną | kulonym | kulonymi | kulonymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulonym | kulonej | kulonym | kulonych | kulonych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kulonego | kulonej | kulonego | kulonych | kulonych |
| WołajnikTy... | kulony | kulona | kulone | kuleni | kulone |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńekulony | ńekulona | ńekulone | ńekuleni | ńekulone |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńekulonemu | ńekulonej | ńekulonemu | ńekulonym | ńekulonym |
| Biernikkogo? co? | ńekulonegońekulony | ńekuloną | ńekulone | ńekulonych | ńekulone |
| Narzędnikkim? czym? | ńekulonym | ńekuloną | ńekulonym | ńekulonymi | ńekulonymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńekulonym | ńekulonej | ńekulonym | ńekulonych | ńekulonych |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńekulonego | ńekulonej | ńekulonego | ńekulonych | ńekulonych |
| WołajnikTy... | ńekulony | ńekulona | ńekulone | ńekuleni | ńekulone |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | kulże |
kulcieForma rzeczownika „Kult”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kult | kulty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kultowi | kultom |
| Biernikkogo? co? | kult | kulty |
| Narzędnikkim? czym? | kultem | kultami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulcieobecna forma | kultach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kultu | kultów |
| WołajnikTy... | kulcieobecna forma | kulty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kulcie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.