Występuje w 1 słowniku

kurzy

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma przymiotnika „kurzy”, mianownik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Forma przymiotnika „kurzy”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma przymiotnika „kurzy”, mianownik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma osobowa czasownika „kurzyć”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma rzeczownika „kurz”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

KURZY

  1. Taki, który jest związany z kurą — ptakiem domowym — lub pochodzi od kury.

  2. Taki, który jest zrobiony z kury lub z jakiejś jej części, zwłaszcza z jej mięsa.

  3. Taki, który jest charakterystyczny dla kury lub postrzegany jako typowy dla niej, zwłaszcza jako niekształtny i nieatrakcyjny.

  4. Taki, który jest postrzegany jako głupi i ograniczony, typowy dla kur.

  5. Forma 3. osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego od czasownika kurzyć.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 118 różnych form należących do 2 słów głównych.

KURZY

kurzyForma przymiotnika „kurzy”, mianownik / wołajnik / biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

kurzyForma przymiotnika „kurzy”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Przymiotnik

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?kurzyobecna formaKurzaniekurza-kurzyobecna formaniekurzy-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?kurzemuniekurzemukurzejniekurzejkurzemuniekurzemukurzymniekurzymkurzymniekurzym
Biernikkogo? co?kurzyobecna formakurzegoniekurzegokurząniekurzą-kurzychniekurzychniekurze
Narzędnikkim? czym?kurzymkurząkurzymkurzyminiekurzymikurzyminiekurzymi
Miejscownikw kim? w czym?kurzymkurzejkurzymkurzychkurzych
Odchodnikod kogo? czego?kurzegokurzejkurzegokurzychkurzych
WołajnikTy...kurzyobecna formaKurzaniekurza-kurzyobecna formaniekurzy-

KURZYĆ

kurzyForma osobowa czasownika „kurzyć”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-Kurz-kurzmykurzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-kurzże-kurzmyżkurzcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?kurzyć
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckurząc
Forma bezosobowazrobionokurzono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?kurzącykurzącakurzącekurzącykurzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?kurzącemukurzącejkurzącemukurzącymkurzącym
Biernikkogo? co?kurzącegokurzącykurzącąkurzącekurzącychkurzące
Narzędnikkim? czym?kurzącymkurzącąkurzącymkurzącymikurzącymi
Miejscownikw kim? w czym?kurzącymkurzącejkurzącymkurzącychkurzących
Odchodnikod kogo? czego?kurzącegokurzącejkurzącegokurzącychkurzących
WołajnikTy...kurzącykurzącakurzącekurzącykurzące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekurzącyńekurzącańekurząceńekurzącyńekurzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekurzącemuńekurzącejńekurzącemuńekurzącymńekurzącym
Biernikkogo? co?ńekurzącegońekurzącyńekurzącąńekurząceńekurzącychńekurzące
Narzędnikkim? czym?ńekurzącymńekurzącąńekurzącymńekurzącymińekurzącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekurzącymńekurzącejńekurzącymńekurzącychńekurzących
Odchodnikod kogo? czego?ńekurzącegońekurzącejńekurzącegońekurzącychńekurzących
WołajnikTy...ńekurzącyńekurzącańekurząceńekurzącyńekurzące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?kurzonykurzonakurzonekurzenikurzone
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?kurzonemukurzonejkurzonemukurzonymkurzonym
Biernikkogo? co?kurzonegokurzonykurzonąkurzonekurzonychkurzone
Narzędnikkim? czym?kurzonymkurzonąkurzonymkurzonymikurzonymi
Miejscownikw kim? w czym?kurzonymkurzonejkurzonymkurzonychkurzonych
Odchodnikod kogo? czego?kurzonegokurzonejkurzonegokurzonychkurzonych
WołajnikTy...kurzonykurzonakurzonekurzenikurzone

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekurzonyńekurzonańekurzoneńekurzenińekurzone
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekurzonemuńekurzonejńekurzonemuńekurzonymńekurzonym
Biernikkogo? co?ńekurzonegońekurzonyńekurzonąńekurzoneńekurzonychńekurzone
Narzędnikkim? czym?ńekurzonymńekurzonąńekurzonymńekurzonymińekurzonymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekurzonymńekurzonejńekurzonymńekurzonychńekurzonych
Odchodnikod kogo? czego?ńekurzonegońekurzonejńekurzonegońekurzonychńekurzonych
WołajnikTy...ńekurzonyńekurzonańekurzoneńekurzenińekurzone

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: kurzy

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.