KŁÓTNIA
Gwałtowna, emocjonalna wymiana zdań w spornej sprawie, w której każda ze stron chce przeforsować swoją rację; słowo bywa też używane szerzej na określenie konfliktu lub scysji. Przykład: kłótnia o podział obowiązków.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Gwałtowna, emocjonalna wymiana zdań w spornej sprawie, w której każda ze stron chce przeforsować swoją rację; słowo bywa też używane szerzej na określenie konfliktu lub scysji. Przykład: kłótnia o podział obowiązków.
kłótniForma rzeczownika „kłótnia”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kłótnia | kłótnie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kłótniobecna forma | kłótniom |
| Biernikkogo? co? | kłótnię | kłótnie |
| Narzędnikkim? czym? | kłótnią | kłótniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kłótniobecna forma | kłótniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kłótniobecna forma | kłótniobecna forma |
| WołajnikTy... | kłótnio | kłótnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kłótni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.