Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

nieświrniętej

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

ŚWIRNIĘTY

Potocznie o osobie chorej psychicznie;

Potocznie o kimś, kto zachowuje śę w sposób dziwaczny, odbiegający od normy, jakby był chory umysłowo; określenie używane też żartobliwie lub obraźliwie wobec kogoś ekscentrycznego.

ŚWIR

Potocznie: choroba psychiczna lub czyjeś dziwactwo; także określenie osoby chorej psychicznie, ńezrównoważonej lub lubiącej śę wygłupiać; słowo używane często w obraźliwym sensie.

Świergot ptaków, zwłaszcza ich szczebiot.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

ŚWIR = Ś + WIR

ŚŚ - światłoWIRWIR - wiruje
Opis:

Słowo ŚWIR składa śę z dwóch morfemów: Ś oznaczającego światło oraz WIR oznaczającego wiruje. Połączenie tych członów tworzy obraz wirującego światła, co bardzo pasuje do świra, który jest ńeprzewidywalny, ma szalone pomysły i sam może ńe rozumieć własnych myśli oraz obrazów, jakie wirują i tworzą mu śę w głowie.

SŁOWA POKREWNESłowa pokrewneSłowa połączone klasyczną relacją słowotwórczą i wspólnym rdzeniem.

ŚWIR

Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIR.

  • ŚWIREK

    Zdrobnienie od słowa „świr”, używane pieszczotliwie lub żartobliwie w odniesieniu do osoby zachowującej śę w sposób ekscentryczny, szalony lub ńeprzewidywalny.

  • ŚWIRUS

    Potocznie o osobie zachowującej śę ńenormalnie, wariat;

    Człowiek lubiący śę wygłupiać, dziwak, narwaniec.

  • EKOŚWIR

    Ktoś nadmiernie koncentrujący śę na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniak.

  • ŚWIROWAĆ

    Pot. pejor. wariować, tracić zmysły.

    Pot. pejor. zachowywać śę w sposób ekscentryczny lub niepoważny.

  • ŚWIRUSKA

    Potocznie, z lekceważeniem lub żartobliwie: kobieta, która sprawia wrażenie ńezrównoważonej psychicznie, postępuje w sposób ekscentryczny lub irracjonalny; odpowiednik żeński słowa „świrus”.

  • ŚWIRNIĘTY

    Potocznie o osobie chorej psychicznie;

    Potocznie o kimś, kto zachowuje śę w sposób dziwaczny, odbiegający od normy, jakby był chory umysłowo; określenie używane też żartobliwie lub obraźliwie wobec kogoś ekscentrycznego.

  • ŚWIROWATY

    Określenie osoby dotkniętej chorobą psychiczną.

    Przymiotnik opisujący kogoś, kto zachowuje śę w sposób ekscentryczny lub ńemądry, sprawiając wrażenie osoby ńezrównoważonej psychicznie.

  • POŚWIROWAĆ

    Spędzić pewien czas na świrowaniu, czyli na dziwacznym, ńespokojnym zachowaniu lub wygłupach.

  • ZAŚWIROWAĆ

    Potocznie: zacząć zachowywać śę w sposób dźiwaczny, ńerozsądny lub szalony; stracić panowanie nad sobą.

    Potocznie: wprawić kogoś w stan silnego zaskoczenia lub dezorientacji; zaskoczyć czymś ńeoczekiwanym.

  • ZEŚWIROWAĆ

    Potocznie: stracić zdrowy rozsądek, zacząć zachowywać śę w sposób ńetypowy lub ńerozsądny; zwariować.

  • ZEŚWIROWANY

    Potocznie: taki, który zwariował, stracił rozum; zeschizowany.

  • ŚWIRNĄĆ

    Potocznie: oszaleć, stracić rozum lub zacząć zachowywać śę w sposób dźiwaczny, ńeobliczalny; także: zwariować, postradać zmysły.

  • ŚWIROWATOŚĆ

    Cecha osoby lub zachowania określanego jako świr, obejmująca skłonność do dźiwacznych, ńeprzewidywalnych lub szalonych zachowań.

  • ŚWIRÓWKA

    Potoczne, żartobliwe lub lekceważące określenie osoby zachowującej śę w sposób ekscentryczny, ńeracjonalny lub świadomie wygłupiającej śę; używane także wobec kogoś, kto sprawia wrażenie ńezrównoważonego psychicznie.

  • ŚWIRUSOWATY

    Potoczne określenie kogoś, kto zachowuje śę w sposób ekscentryczny, ńemądry lub sprawia wrażenie osoby ńezrównoważonej psychicznie; przymiotnik odnoszący śę do cech przypisywanych świrusowi.

  • ŚWIRUSOWOŚĆ

    Cecha osoby określanej jako świrus, czyli kogoś zachowującego śę w sposób ekscentryczny, ńeprzewidywalny lub świadomie głupkowaty; bycie świrusem.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 22 form tego słowa.

ŚWIRNIĘTY

NIEŚWIRNIĘTEJForma przymiotnika „nieświrnięty”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Przymiotnik

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?świrniętynieświrniętaświrniętaświrniętenieświrnięciświrnięciświrnięte
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?nieświrniętemuświrniętemunieświrniętejobecna formaświrniętejnieświrniętemuświrniętemunieświrniętymświrniętymnieświrniętymświrniętym
Biernikkogo? co?świrniętynieświrniętegonieświrniętyświrniętegonieświrniętąświrniętąświrniętenieświrniętychświrniętychnieświrnięteświrnięte
Narzędnikkim? czym?świrniętymświrniętąświrniętymnieświrniętymiświrniętyminieświrniętymiświrniętymi
Miejscownikw kim? w czym?świrniętymświrniętejświrniętymświrniętychświrniętych
Odchodnikod kogo? czego?świrniętegoświrniętejświrniętegoświrniętychświrniętych
WołajnikTy...świrniętynieświrniętaświrniętaświrniętenieświrnięciświrnięciświrnięte

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: nieświrniętej

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.