Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzucenie czegoś z powrotem do kogoś, np. piłki.
To, co zostało odrzucone jako nieprzydatne, wadliwe lub gorsze od rzeczy lepszych tego samego rodzaju, np. odrzut eksportowy.
Śiła powstająca przy nadawaniu prędkości jakiemuś ciału, skierowana przeciwnie do kierunku ruchu tego ciała, np. śiła odrzutu przy strzelaniu z pistoletu.
Ruch ciała wywołany działaniem siły odrzutu.
Ńeprzyjęcie przeszczepu przez organizm, niekorzystna reakcja immunologiczna po przeszczepie.
odrzutuForma rzeczownika „odrzut”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | odrzut | odrzuty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | odrzutowi | odrzutom |
| Biernikkogo? co? | odrzut | odrzuty |
| Narzędnikkim? czym? | odrzutem | odrzutami |
| Miejscownikw kim? w czym? | odrzucie | odrzutach |
| Odchodnikod kogo? czego? | odrzutuobecna forma | odrzutów |
| WołajnikTy... | odrzucie | odrzuty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: odrzutu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.