OGNIĆ
Dawniej: palić śę, płonąć lub żarzyć śę; gorzeć.
O ranie: ńe goić śę, ropieć; jątrzyć śę.
Rozpalać ogień.
Przenośnie: rumienić, czerwienić.
Zgnić z wierzchu, dookoła.
Występuje w 1 słowniku
ogni
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
OGIEŃ
ogniForma rzeczownika „ogień”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ogień | ognie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ogniowi | ogniom |
| Biernikkogo? co? | ogień | ognie |
| Narzędnikkim? czym? | ogniem | ogniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ogniu | ogniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ognia | ogniobecna forma |
| WołajnikTy... | ogniu | ognie |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: ogni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.