Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Substancja nierozpuszczalna, która wydziela śę z roztworu w postaci ciała stałego lub gromadzi śę na dnie naczynia, zbiornika czy innej powierzchni; np. biały osad soli na ściankach czajnika.
Utwór luźny powstały na powierzchni Ziemi wskutek nagromadzenia materiału w procesie sedymentacji; np. osady jeziorne.
Przenośnie: ńeprzyjemne wspomnienie lub uczucie pozostające w pamięci czy psychice; np. osad goryczy.
osaduForma rzeczownika „osad”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | osad | osady |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | osadowi | osadom |
| Biernikkogo? co? | osad | osady |
| Narzędnikkim? czym? | osadem | osadami |
| Miejscownikw kim? w czym? | osadzie | osadach |
| Odchodnikod kogo? czego? | osaduobecna forma | osadów |
| WołajnikTy... | osadzie | osady |
Zobacz, w jakich słowach występuje: osadu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.