PANAGIAR
Ramka okalająca wizerunek jednego z męczenników, stanowiąca część panagii — ozdobnej zawieszki noszonej przez duchownych prawosławnych.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ramka okalająca wizerunek jednego z męczenników, stanowiąca część panagii — ozdobnej zawieszki noszonej przez duchownych prawosławnych.
panagiaruForma rzeczownika „panagiar”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | panagiar | panagiary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | panagiarowi | panagiarom |
| Biernikkogo? co? | panagiar | panagiary |
| Narzędnikkim? czym? | panagiarem | panagiarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | panagiarze | panagiarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | panagiaruobecna forma | panagiarów |
| WołajnikTy... | panagiarze | panagiary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: panagiaru
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.