Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Naczynie w postaci wiadra z pokrywą, używane do wypróżniania śę, zwłaszcza w celi więziennej; służy też do gromadzenia innych nieczystości.
Zawartość takiego naczynia; wyraz rzadki, używany w środowisku więziennym.
W judaizmie: ustęp Tory odczytywany publicznie w synagodze w wyznaczonym terminie, np. w szabat, w dni postu, podczas świąt albo na początku nowego miesiąca księżycowego.
paraszaForma rzeczownika „parasza”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | paraszaobecna forma | parasze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | paraszy | paraszom |
| Biernikkogo? co? | paraszę | parasze |
| Narzędnikkim? czym? | paraszą | paraszami |
| Miejscownikw kim? w czym? | paraszy | paraszach |
| Odchodnikod kogo? czego? | paraszy | paraszy |
| WołajnikTy... | paraszo | parasze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: parasza
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.