Występuje w 1 słowniku

parkę

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „parka”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

PARKA

  1. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwie jednakowe lub podobne sztuki czegoś, np. parka butów.

  2. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje ludzi darzących śę uczuciem, np. narzeczonych lub zakochanych.

  3. Potocznie o dwojgu dzieciach, synu i córce, np. parka dzieci.

  4. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje ptaków lub zwierząt albo dwie ich grupy pojawiające śę razem.

  5. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje tancerzy lub dwie osoby występujące razem, np. na scenie.

  6. Rzadko zdrobnienie od „para” w znaczeniu wody w stanie gazowym.

  7. Gruba, dłuższa kurtka z kapturem, często wyściełanym futrem, której wypełnienie stanowi naturalny lub syntetyczny puch.

  8. W mitologii rzymskiej każda z trzech bogiń przeznaczenia: Nona, Decima i Morta, później utożsamianych z greckimi Mojrami.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.

PARKA

parkęForma rzeczownika „parka”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: parkę

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.