PRZYOCZKO
Uproszczony narząd wzroku u ńektórych stawonogów, wrażliwy na światło, ale ńetworzący obrazu; u owadów może występować jako pojedynczy narząd, np. u karalucha.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Uproszczony narząd wzroku u ńektórych stawonogów, wrażliwy na światło, ale ńetworzący obrazu; u owadów może występować jako pojedynczy narząd, np. u karalucha.
przyoczkoForma rzeczownika „przyoczko”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przyoczkoobecna forma | przyoczka |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przyoczku | przyoczkom |
| Biernikkogo? co? | przyoczkoobecna forma | przyoczka |
| Narzędnikkim? czym? | przyoczkiem | przyoczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przyoczku | przyoczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przyoczka | przyoczek |
| WołajnikTy... | przyoczkoobecna forma | przyoczka |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przyoczko
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.