Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pionowy element konstrukcyjny budowli w postaci muru wystającego prostopadle lub klinowo przed zewnętrzną ścianę, który ją wzmacnia i przejmuje ciężar sklepień, przekazując go na grunt; stosowany zwłaszcza w architekturze gotyckiej.
Rusztowanie zabezpieczające ścianę budowli przed zawaleniem.
przyporęForma rzeczownika „przypora”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przypora | przypory |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przyporze | przyporom |
| Biernikkogo? co? | przyporęobecna forma | przypory |
| Narzędnikkim? czym? | przyporą | przyporami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przyporze | przyporach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przypory | przypór |
| WołajnikTy... | przyporo | przypory |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przyporę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.