PRZYSTOJNOŚĆ
Cecha osoby przystojnej; uroda, zwłaszcza męska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby przystojnej; uroda, zwłaszcza męska.
przystojnośćForma rzeczownika „przystojność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przystojnośćobecna forma | przystojności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przystojności | przystojnościom |
| Biernikkogo? co? | przystojnośćobecna forma | przystojności |
| Narzędnikkim? czym? | przystojnością | przystojnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przystojności | przystojnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przystojności | przystojności |
| WołajnikTy... | przystojności | przystojności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przystojność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.