PRZĘDNY
Taki, który nadaje śę do przędzenia, np. o włóknie lub surowcu włókienniczym.
Taki, który wydziela ciecz krzepnącą na powietrzu w cienkie nitki, np. o zwierzęciu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który nadaje śę do przędzenia, np. o włóknie lub surowcu włókienniczym.
Taki, który wydziela ciecz krzepnącą na powietrzu w cienkie nitki, np. o zwierzęciu.
przędnejForma przymiotnika „przędny”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przędny | nieprzędnaprzędna | przędne | nieprzędniprzędni | przędne |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | nieprzędnemuprzędnemu | nieprzędnejprzędnejobecna forma | nieprzędnemuprzędnemu | nieprzędnymprzędnym | nieprzędnymprzędnym |
| Biernikkogo? co? | przędnynieprzędnegonieprzędnyprzędnego | nieprzędnąprzędną | przędne | nieprzędnychprzędnych | nieprzędneprzędne |
| Narzędnikkim? czym? | przędnym | przędną | przędnym | nieprzędnymiprzędnymi | nieprzędnymiprzędnymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | przędnym | przędnejobecna forma | przędnym | przędnych | przędnych |
| Odchodnikod kogo? czego? | przędnego | przędnejobecna forma | przędnego | przędnych | przędnych |
| WołajnikTy... | przędny | nieprzędnaprzędna | przędne | nieprzędniprzędni | przędne |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przędnej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.