PRÓŻNIACTWO
Cecha osoby, która ńe ma chęci do działania i z przyjemnością trwa w bezczynności; także spędzanie czasu bez podejmowania pożytecznych działań, sprawiające przyjemność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która ńe ma chęci do działania i z przyjemnością trwa w bezczynności; także spędzanie czasu bez podejmowania pożytecznych działań, sprawiające przyjemność.
próżniactwemForma rzeczownika „próżniactwo”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | próżniactwo | próżniactwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | próżniactwu | próżniactwom |
| Biernikkogo? co? | próżniactwo | próżniactwa |
| Narzędnikkim? czym? | próżniactwemobecna forma | próżniactwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | próżniactwie | próżniactwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | próżniactwa | próżniactw |
| WołajnikTy... | próżniactwo | próżniactwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: próżniactwem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.