PSEUDOANEGDOTA
Krótka opowieść o charakterze dykteryjki, która przypomina anegdotę, ale ńe spełnia jej funkcji, np. z powodu braku puenty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Krótka opowieść o charakterze dykteryjki, która przypomina anegdotę, ale ńe spełnia jej funkcji, np. z powodu braku puenty.
pseudoanegdotomForma rzeczownika „pseudoanegdota”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudoanegdota | pseudoanegdoty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudoanegdocie | pseudoanegdotomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | pseudoanegdotę | pseudoanegdoty |
| Narzędnikkim? czym? | pseudoanegdotą | pseudoanegdotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudoanegdocie | pseudoanegdotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudoanegdoty | pseudoanegdot |
| WołajnikTy... | pseudoanegdoto | pseudoanegdoty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudoanegdotom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.