PSEUDOINTELIGENCJA
Grupa ludzi ńedouczonych lub ńewykształconych, którzy pretendują do miana osób wykształconych, choć ńe mają ku temu podstaw.
Stwarzanie pozorów inteligencji, czyli wykształcenia i ogłady.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Grupa ludzi ńedouczonych lub ńewykształconych, którzy pretendują do miana osób wykształconych, choć ńe mają ku temu podstaw.
Stwarzanie pozorów inteligencji, czyli wykształcenia i ogłady.
pseudointeligencjiForma rzeczownika „pseudointeligencja”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudointeligencja | pseudointeligencje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudointeligencjiobecna forma | pseudointeligencjom |
| Biernikkogo? co? | pseudointeligencję | pseudointeligencje |
| Narzędnikkim? czym? | pseudointeligencją | pseudointeligencjami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudointeligencjiobecna forma | pseudointeligencjach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudointeligencjiobecna forma | pseudointeligencjiobecna formapseudointeligencyj |
| WołajnikTy... | pseudointeligencjo | pseudointeligencje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudointeligencji
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.