PSEUDONAUKOWIEC
Osoba, która uważa śę za naukowca, ale ńe ma ku temu podstaw ani ńe zasługuje na to miano.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która uważa śę za naukowca, ale ńe ma ku temu podstaw ani ńe zasługuje na to miano.
pseudonaukowcaForma rzeczownika „pseudonaukowiec”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudonaukowiec | pseudonaukowcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudonaukowcowi | pseudonaukowcom |
| Biernikkogo? co? | pseudonaukowcaobecna forma | pseudonaukowców |
| Narzędnikkim? czym? | pseudonaukowcem | pseudonaukowcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudonaukowcu | pseudonaukowcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudonaukowcaobecna forma | pseudonaukowców |
| WołajnikTy... | pseudonaukowcupseudonaukowcze | pseudonaukowcy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pseudonaukowce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudonaukowca
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.