PSEUDOTEORETYK
Osoba, która uważa śę za teoretyka, ale ńe ma ku temu wystarczających podstaw.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która uważa śę za teoretyka, ale ńe ma ku temu wystarczających podstaw.
pseudoteoretykForma rzeczownika „pseudoteoretyk”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudoteoretykobecna forma | pseudoteoretycy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudoteoretykowi | pseudoteoretykom |
| Biernikkogo? co? | pseudoteoretyka | pseudoteoretyków |
| Narzędnikkim? czym? | pseudoteoretykiem | pseudoteoretykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudoteoretyku | pseudoteoretykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudoteoretyka | pseudoteoretyków |
| WołajnikTy... | pseudoteoretyku | pseudoteoretycy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pseudoteoretyki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudoteoretyk
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.