Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Niska murawa z przewagą gęstokępkowej trawy bliźniczki psiej trawki, porastająca ubogie, kwaśne i suche gleby, użytkowana głównie jako ubogie pastwisko dla owiec.
Potocznie określa śę tak kobietę, która przepada za psami, orientuje śę w ich sprawach i z przyjemnością śę nimi opiekuje bądź je rozmnaża.
Określa owoc lichej jakości: ńewielki, częściowo zgniły, z robakami albo pochodzący z drzewa rosnącego dziko.
Potocznie: policjantka.
psiaraForma rzeczownika „psiara”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psiaraobecna forma | psiary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psiarze | psiarom |
| Biernikkogo? co? | psiarę | psiary |
| Narzędnikkim? czym? | psiarą | psiarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psiarze | psiarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psiary | psiar |
| WołajnikTy... | psiaro | psiary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psiara
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.