PSIĘ
Dawniej: młody pies; szczenię.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: młody pies; szczenię.
psięForma rzeczownika „psię”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psięobecna forma | psięta |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psięciu | psiętom |
| Biernikkogo? co? | psięobecna forma | psięta |
| Narzędnikkim? czym? | psięciem | psiętami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psięciu | psiętach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psięcia | psiąt |
| WołajnikTy... | psięobecna forma | psięta |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psię
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.