PSUJ
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
psujemForma rzeczownika „psuj”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psuj | psuje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psujowi | psujom |
| Biernikkogo? co? | psuja | psujów |
| Narzędnikkim? czym? | psujemobecna forma | psujami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psuju | psujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psuja | psujów |
| WołajnikTy... | psuju | psuje |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psuje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psujem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.