PSYCHICZNOŚĆ
Rzadko: całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji duchowych, intelektualnych, uczuciowych i woli, które stanowią o życiu wewnętrznym człowieka i są zarządzane przez mózg; psychika, dusza, duch.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji duchowych, intelektualnych, uczuciowych i woli, które stanowią o życiu wewnętrznym człowieka i są zarządzane przez mózg; psychika, dusza, duch.
psychicznościForma rzeczownika „psychiczność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psychiczność | psychicznościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychicznościobecna forma | psychicznościom |
| Biernikkogo? co? | psychiczność | psychicznościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | psychicznością | psychicznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychicznościobecna forma | psychicznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychicznościobecna forma | psychicznościobecna forma |
| WołajnikTy... | psychicznościobecna forma | psychicznościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychiczności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.