Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dziedzina nauki, która analizuje relację zachodzącą pomiędzy subiektywnym wrażeniem słuchowym wywoływanym przez falę dźwiękową a tą falą docierającą do uszu słuchacza. Bada m.in., w jaki sposób fizyczne właściwości dźwięku, jak natężenie i częstotliwość, przekształcają śę w odczuwaną głośność oraz wysokość tonu.
psychoakustyceForma rzeczownika „psychoakustyka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psychoakustyka | psychoakustyki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychoakustyceobecna forma | psychoakustykom |
| Biernikkogo? co? | psychoakustykę | psychoakustyki |
| Narzędnikkim? czym? | psychoakustyką | psychoakustykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychoakustyceobecna forma | psychoakustykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychoakustyki | psychoakustyk |
| WołajnikTy... | psychoakustyko | psychoakustyki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychoakustyce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.