PSYCHOMACHIA
Motyw literacki, zwłaszcza średniowiecznych moralitetów, przedstawiający walkę dobrych i złych duchów o duszę człowieka.
Przenośnie: walka dobra ze złem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Motyw literacki, zwłaszcza średniowiecznych moralitetów, przedstawiający walkę dobrych i złych duchów o duszę człowieka.
Przenośnie: walka dobra ze złem.
psychomachijForma rzeczownika „psychomachia”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psychomachia | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychomachii | psychomachiom |
| Biernikkogo? co? | psychomachię | - |
| Narzędnikkim? czym? | psychomachią | psychomachiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychomachii | psychomachiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychomachii | psychomachiipsychomachijobecna forma |
| WołajnikTy... | psychomachio | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psychomachie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychomachij
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.